Σεπτ 23 2025 | προ-αριστοτελικά
Συνέχεια του ατέλειωτου ποιήματος
Δεν είσαι ακόμα γυναίκα. Δεν ψήλωσες πολύ και μεγάλος παραμένεις. Κι’όμως, να’σαι, αλλά όχι, δε σε βλέπω. Η στάση σου κάτι ξυπνάει και δεν ξέρω αν είσαι εσύ. Δες με, βρες τις διαφορές. Όχι άσε με εμένα. Η μάζα πια δε σε τρώει, σε χαιρετάει και δε σκέφτεται το κάτι παραπάνω. Βλαστημώ τον ισχυρογνώμων φιλοσοφιστή που με το κροταλισμά του κομπολογιού τραγουδάει δεν αλλάζουν οι καιροί. Σούρουπο η φωνή σου και μυαλό από κελαηδόνια. Τον συμμερίζεσαι, βεβαίως, μιας και για εσένα, ακόμα τον παίζεις με ανθρωπόμορφα ζώα.