Σεπτ 20 2025 | προ-αριστοτελικά

20 Σεπτεμβρίου 2025

(κεντρική) (πίσω στη συλλογή)




Το ρέμα του ανέμου τον Σεπτέμβρη
εισβάλλει στων προαστίων της Αθήνας
τους εσώκλειστους μπαξέδες.

Φαντάσματα προμηνύουν την άφιξή του
χοροπηδώντας στις τέντες
(που, επί χρόνια κλέβουν των νοικοκυριών τον ουρανό)
χορεύοντας στα εσώρουχα των Ελλήνων
και προσποιούνται τους εκλεπτυσμένους ζωντανούς
που με κάλπικη στοργή τη φύση πως θαυμάζουν,
θαρρούν πως είναι οι μόνοι που αξίζουν και μπορούν

Έπειτα γελούν.

Πνοή πνιχτού γέλιου
μασώντας τσίχλα
το δέρμα μου φιλάει
και με τραβάει η θαλπωρή
του χαλασμένου φαναριού.

Ξανά σε περιβόλι αττικό,
όπου το χάος του βοριά
κινεί με τη σιωπή του
την περιέργεια του ανήλικου αγοριού,
ενώ οι χαρτοπαίχτες
από συνήθεια
αδιαφορούν.



σχόλια του ποιητή:

οκ, γενικά δεν ντρέπομαι για τις δηθενιές μου, αλλά στο συγκεκριμένο κριντζάρω κάθε φορά που το διαβάζω

(επόμενο)