Σεπτ 26 2025 | προ-αριστοτελικά
Τα παρακάλια ενός ανέργου
Θα βοηθήσω Μην ανυσηχείς, Θα πάρω μέρος, Θα βάλω τα δυνατά μου και δεν θα σε απαγοητεύσω Θα πετύχω και θα με κοιτάς με θαυμασμό. Αρκεί, βεβαίως, τις ανάγκες μου να περιορίσω να κάνω τούτο και εκείνο για να προετοιμαστώ. Και καθώς τα βλέμματα πέφτουν πάνω στο κοιμισμένο μου κεφάλι δεν αντικρίζουν την υπεροχή του. Οι άσημοι μόνο προσπερνούν τη μελλοντική του επιρροή. Τα ρούχα μου να δεις μα τα μάτια ν’αποφύγεις, τούτα δεν γυαλίζουν τα όνειρα που πουλώ. Πιο μέσα μη κοιτάξεις, μονάχα χερσαίες εκτάσεις θα διαβείς. Μείνε στα κοσμήματα που φέρω, Μη και ζαλιστείς απ’τον φτηνό μόλυβδο και το χέρι σου μου δώσεις.